facebook

Miejskie Przedszkole Słoneczna Ósemka w Ełku

#

Listy

Spis treści

Dojrzałość emocjonalno-społeczna dziecka a wymagania szkolne

W praktyce zawodowej nauczyciela coraz częściej spotykamy się z dziećmi kończącymi przedszkole, które mimo swojej przeciętnej lub ponadprzeciętnej inteligencji, biegłości w czytaniu i pisaniu, nie do końca odnajdują się w szkole.

Rodzice często nie zdają sobie sprawy z tego, że prócz gotowości poznawczej istnieje jeszcze emocjonalna dojrzałość i niedojrzałość szkolna, toteż decyzję o przyszłości edukacyjnej własnego dziecka warto oprzeć nie tylko na ocenie łatwości, z jaką się uczy, ale na prawidłowym rozwoju fizycznym, sprawności w działaniu, gotowości do radzenia sobie z własnymi sukcesami i porażkami, a także na sposobie, w jaki dziecko funkcjonuje w grupie rówieśników.

Emocje a gotowość szkolna

Czas między szóstym a siódmym rokiem życia to okres, kiedy większość dzieci osiąga dojrzałość i gotowość szkolną. Te dwa terminy obejmują wszystkie predyspozycje psychiczne i fizyczne dziecka, które są konieczne do podjęcia obowiązków i zadań stawianych przez szkołę.

Z doświadczeń i obserwacji wiemy, że między dziećmi w tym samym wieku można zauważyć pewne różnice. Dotyczą one zarówno rozwoju fizycznego, jak i psychicznego. W procesie osiągania gotowości szkolnej można wskazać pięć obszarów:

1. Fizyczny:

  • wzrost i ciężar ciała,
  • funkcje zmysłów,
  • stan zdrowia,
  • sprawność motoryczna.

2. Poznawczy:

  • rozumienie symboliki,
  • orientacja w świecie,
  • opanowanie mowy,
  • operacje myślowe.

3. Społeczny:

  • poczucie obowiązku,
  • kontakty społeczne,
  • grupowe współdziałanie,
  • samopoczucie w grupie.

4. Emocjonalny:

  • kierowanie uczuciami,
  • uzewnętrznianie uczuć,
  • zmiany w nasileniu uczuć.

5. Wolicjonalny:

  • wytrwałość w pracy,
  • celowa działalność,
  • podejmowanie inicjatyw,
  • doprowadzanie podjętych zadań do końca.

Rodzice dużą wagę przywiązują do takich umiejętności dziecka, jak: czytanie, pisanie i liczenie. Warto jednak pamiętać, że gotowość szkolna to także rozwój procesów emocjonalno-społecznych, które obejmują funkcjonowanie w grupie rówieśniczej, emocje oraz normy i zasady.

Symptomy występujące u dziecka niestabilnego emocjonalnie

Emocje to klucz do pomyślnego funkcjonowania dziecka zarówno w domu, przedszkolu, jak i szkole. Pracując z dziećmi niejednokrotnie obserwujemy, iż dzieci niestabilne emocjonalne, mimo że mocne intelektualnie, nie osiągają dobrych wyników w nauce. Napięcie emocjonalne powoduje:

1. Problemy z koncentracją uwagi:

  • dziecko „nie słyszy”, co do niego mówimy,
  • nie skupia się przez dłuższy czas na określonej czynności,
  • z trudem śledzi instrukcje,
  • szybko rezygnuje, kiedy pojawi się problem.

2. Problemy z adaptacją społeczną:

  • dziecko często wdaje się w konflikty,
  • z trudem znosi krytykę,
  • napotyka na trudności we współpracy z innymi dziećmi,
  • ma problem z oczekiwaniem na swoją kolej,
  • jest skłonne do drwin.

Szkoła a emocje

W szkole dziecko powinno umieć poradzić sobie z różnymi sytuacjami, np. dbać o własne rzeczy i przybory, pamiętać o nich (nie gubić), powinno zapamiętać i wykonać zadania domowe. Od pierwszaka oczekuje się samodzielności, kontroli zachowania, umiejętności podporządkowania się nieznanym dotąd regułom, wysiłku nad doskonaleniem swoich umiejętności. Ocenianie i rywalizacja są stałymi elementami towarzyszącymi edukacji szkolnej.

Stabilność emocjonalna dziecka jest ważniejszym elementem gotowości szkolnej niż umiejętność czytania, pisania, liczenia i zapamiętywania.

Pierwsze tygodnie pobytu w nowej grupie rówieśniczej i nowym miejscu mogą być dla dziecka trudne. Dlatego niezbędna jest umiejętność radzenia sobie z własnymi emocjami, pokonywania lęku i przystosowania się do nowych warunków.

Dziecko prawidłowo rozwinięte emocjonalno-społecznie nie reaguje agresją ani lękiem na trudne sytuacje, potrafi wyrażać emocje, opowiadając o nich, i nie narzuca innym swojego zdania. W sytuacjach życia codziennego można zaobserwować, czy dziecko nie reaguje złością, lękiem, niepokojem np. podczas pobytu w nowym miejscu, w jaki sposób radzi sobie z porażkami, czy krzyczy, złości się, obraża, kiedy przegrywa w grze lub ma kłopoty z ułożeniem układanki, klocków, itp...

Dziecko, jako uczeń klasy pierwszej, powinno znać i akceptować ustalone przez nauczyciela zasady, w tym również te trudne do przestrzegania. Powinno stosować się do nich nawet wtedy, gdy nikt z dorosłych nie patrzy. Rodzice powinni obserwować, czy dziecko wypełnia swoje obowiązki domowe, zna i stosuje normy i zasady obowiązujące w domu.

Warto w tym miejscu zastanowić się, czy dziecko ma wyznaczone w domu jakieś obowiązki i czy samodzielnie je wypełnia, czy wymaga się od niego respektowania zasad oraz czy rodzice również stosują się do zasad, których wymagają od dzieci.

Nawiązywanie kontaktów społecznych a sprostanie roli ucznia

Relacje z rówieśnikami są niezwykle istotne dla rozwoju dziecka. Jeżeli przedszkolak dobrze funkcjonuje w grupie rówieśniczej, to jest bardzo prawdopodobne, że łatwo odnajdzie się w nowej grupie i poczuje się w niej bezpiecznie. Warto przyjrzeć się, w jaki sposób bawi się z kolegami:

  • czy chętnie włącza się do zabaw grupowych,
  • czy wyznacza sobie role i zadania,
  • czy współdziała podczas zabawy,
  • czy wyraża swoje zdanie i emocje bez złości i agresji,
  • czy dba o zabawki.

Dziecko dobrze funkcjonuje w grupie, jeśli:

  • szybko odnajduje się w grupie,
  • bierze pod uwagę potrzeby kolegów,
  • adaptuje się w nowym otoczeniu,
  • jest wrażliwe na opinie nauczycieli i innych dorosłych,
  • słucha innych bez przerywania wypowiedzi,
  • przyjmuje komunikat kierowany do grupy jako adresowany do siebie.

Podstawą adekwatnego zachowania społecznego jest szacunek do samego siebie. Kiedy dziecko czuje, że inne dzieci je akceptują i lubią, jest pewne siebie, zrelaksowane i może w pełnym zakresie korzystać z własnego potencjału. Dziecko rozwinięte emocjonalno- społecznie to takie, które:

  • panuje nad emocjami,
  • chętnie wykonuje zadania,
  • chętnie się uczy,
  • prawidłowo reaguje na pozytywne lub negatywne uwagi,
  • jest wytrwałe, systematyczne i obowiązkowe,
  • utrzymuje porządek, dba o swoje rzeczy,
  • reaguje adekwatnie do sytuacji (bez płaczu, wybuchania złością, agresji, drażliwości, nadwrażliwości, lękliwości i niepewności).

Dziecko posiada zdolności społeczne, jeżeli w grupie umie zaspokoić własne potrzeby, życzenia i wyegzekwować swoje prawa. Równocześnie nie zagraża prawom i potrzebom innych dzieci.

Samodzielny sześciolatek, czyli… Dziecko szybciej zaadaptuje się w szkole, jeżeli jest samodzielne oraz jest w stanie troszczyć się o swoje potrzeby.

Osiąganie samodzielności zależy od wieku dziecka. Dziecko kończące przedszkole powinno umieć samodzielnie zjeść, nakryć do stołu, sprzątnąć po sobie, ubrać się, zapiąć i odpiąć guziki oraz suwak kurtki, zdjąć sweter przez głowę, zdjąć i włożyć buty, zawiązać sznurówki.

Najczęstsze przyczyny nieprawidłowego rozwoju emocjonalnego dzieci

Dla dzieci, u których rozwój emocjonalny w okresie wcześniejszym został zakłócony, wymagania stawiane w przedszkolu, a w jeszcze większym stopniu w szkole, są zbyt trudne. Dlatego w okresie pobytu w szkole zaburzenia emocjonalne ujawniają się gwałtowniej i bywają pogłębiane.

Rozwój emocji może przebiegać nieprawidłowo z różnych powodów. W rozwoju emocjonalnym zasadnicze znaczenie mają doświadczenia życiowe zdobywane przez dziecko. Rodzina jest podstawowym miejscem nabywania doświadczeń kształtujących sposób emocjonalnego reagowania dziecka.

Najczęstszą przyczyną niepokoju przekazywanego dziecku mogą być: konflikty w rodzinie, kłopoty związane z różnymi trudnymi sytuacjami oraz własne problemy emocjonalne dorosłych. Powodem mogą być również niewłaściwe metody wychowawcze: częsta krytyka, stawianie wymagań, którym dziecko nie jest w stanie sprostać, stosowanie nieadekwatnych kar lub brak wyznaczonych granic. W rodzinie dziecko uczy się sposobu wyrażania emocji. Obserwuje zachowania rodziców i nieświadomie je naśladuje. Bardzo niebezpieczne jest bezwzględne wymaganie od dziecka panowania nad sobą. Zarówno nadmierny rygor, jak i zbyt liberalne podejście są szkodliwe, gdyż nie skłaniają dziecka do kontrolowania swoich reakcji emocjonalnych. Duży wpływ na rozwój emocjonalno-społeczny dzieci wywiera również rozwój cywilizacyjny.

Gdzie szukać pomocy?

Od osiągnięcia dojrzałości emocjonalno-społecznej dziecka zależą jego sukcesy szkolne. Jednak obecnie coraz więcej dzieci przeżywa problemy emocjonalne, a co za tym idzie – nie osiąga oczekiwanej dojrzałości w tej sferze.

Instytucjami powołanymi do pomocy dzieciom z zaburzeniami emocjonalnymi są poradnie psychologiczno-pedagogiczne. To tam należy udać się, aby ustalić jaka jest przyczyna problemów dziecka oraz w celu ustalenia form pomocy. Zarówno dzieci jak i rodzice mogą skorzystać z zajęć dostępnych na terenie PPP takich jak zajęcia relaksacyjne, rozmowy wspierające z psychologiem, zajęcia grupowe o charakterze terapeutycznym, a rodzice mogą i powinni skorzystać z zajęć Szkoły dla Rodziców. Po pogłębionej diagnozie w poradni dziecko najczęściej otrzymuje też zalecenia do pracy i terapii na terenie przedszkola.

Te różne wskazane działania w szybszy sposób korygują nieprawidłowości w rozwoju emocjonalnym, co w konsekwencji przyczynia się do odnoszenia przez dziecko sukcesów.

Jolanta Andruszkiewicz

↑ spis treści ↑

List do Mamy

„Mamo, wstajemy! Załóż mi proszę wygodne dresy i kapcie, których nie będę musiał wciskać siłą. Zostaw w szatni coś na przebranie – wiesz, czasem łyżka tańczy w zupie, czasem żal mi zostawić w sali zabawki i… toaleta tak daleko wydaje się wtedy. Mamo, wiem, że moje pójście do przedszkola przeżywasz bardziej niż ja. Jestem Twoim skarbem, księżniczką, misiaczkiem… wiem Mamciu! Wiesz co, muszę Ci powiedzieć, że nam obojgu jest trudno się rozstać. Ale tylko na początku, albo gdy długo byłem chory, ale Twoja siła ducha pomaga mi oswoić się z nową sytuacją. Dokonałaś dobrego wyboru! Nie ma nic piękniejszego niż szansa mojego rozwoju wśród rówieśników.

Widzisz, że zaskakuję Cię Mamciu wierszykiem wypowiedzianym z pamięci… piosenką zaśpiewaną dla ciebie… rysunkiem o naszej miłości… samodzielnie ubranymi spodenkami… a nawet uświadamiam sobie, że sprzątanie po zabawie, to nie taki diabeł jak go malują. Dzięki Tobie, uczę się tego wszystkiego w przedszkolu. Tylko musisz wierzyć we mnie – będzie dobrze! Tylko bądź dzielna. Nie płacz za mną w pracy i po drodze do niej – nie robisz mi krzywdy. Nie żegnaj się ze mną zbyć długo, przed wejściem do sali, ukochaj mnie najmocniej, najmocniej, najmocniej, na ucho szepnij, że kochasz, że wrócisz i…idź odważnie. Nie zastanawiaj się czy dobrze zrobiłaś oddając mnie do przedszkola – Ty mnie nie oddajesz, Ty mnie rozwijasz. Nie przerażaj się czasami moim płaczem, w ten sposób chcę Ci powiedzieć, że będę tęsknił, że Cię kocham… a Ty Mamciu, swoją mądrością, rozsądkiem i konsekwencją naucz mnie proszę czekać na Ciebie ze spokojem w moim małym sercu, a obiecuję, że za jakiś czas sam będę ciągnął Cię za rękę do moich przyjaciół… wszyscy potrzebujemy czasu na odwagę.

Twój Przedszkolak

↑ spis treści ↑

Spróbujemy przekonać Państwa jak ważny jest i jaki pozytywny wpływ ma taniec na rozwój naszych dzieci.

Zabawa, praca i nauka – trzy filary życia każdego z nas. Taniec, jeśli dobrze go wykorzystamy – scala je wszystkie i może pozytywnie rzutować na całe nasze życie, niezależnie od wieku. Skupimy się na rozwoju dzieci, ponieważ to na nich najbardziej nam zależy. Udowodnimy że taniec: ozwija , uczy i bawi.

Co TANIEC rozwija?

  • Psychomotorykę dziecka – podczas przygotowania – wytrwanie w pozycji wyjściowej do tańca, wykonywania ruchów oraz ich kontrola, połączone z odczuciami zmysłowymi, pracą centralnego układu nerwowego oraz mięśni.
  • Cechy motoryczne – wytrzymałość i koordynację ruchową. Stopniowe zwiększanie intensywności zajęć oraz różnorodność ruchów usprawnia dziecko w przyjemny i nieuciążliwy dla niego sposób.
  • Koncentrację – przy nauce nowych kroków oraz samodzielnym powtarzaniu ruchów, owocuje chęć dorównania rówieśnikom, towarzyszy jej również skupienie.
  • Pamięć – systematyczne powtórki, tłumaczenie kroków na podstawie skojarzeń i historyjek w dużym stopniu sprzyja rozwojowi pamięci
  • Szybką reakcję – dynamiczne zmiany ruchów podczas układu, wykonywanie komend osoby prowadzącej i różnicowanie tempa zawsze są obecne podczas nauki tańca.
  • Koordynację wzrokowo – ruchową – obserwacja osoby prowadzącej przy jednoczesnym naśladowaniu ruchów jest bardzo dogodnym środowiskiem do rozwoju tej funkcji rozwojowej.

Czego TANIEC uczy?

  • Dyscypliny
  • Współdziałania w grupie
  • Poczucia rytmu
  • Świadomości własnego ciała poprzez doświadczenie ruchów oraz ich konkretyzacji
  • Uświadomienia sobie przestrzeni i dzielenia jej z innymi ludźmi
  • Empatii
  • Orientacji ruchowej

Dlaczego TANIEC Bawi?

  • Wywołuje radość, poprzez swobodną ekspresję ruchową, która jest spontaniczną reakcją na usłyszaną muzykę.
  • Inspiruje, towarzysząca tańcu możliwość charakteryzacji, wcielanie się w charakter tańca, przygotowania do występu daje upust wyobraźni dziecka, która jest bardzo bogata i potrzebuje takich bodźców.
  • Jest przyjemny, dzieci tańczą i powinny tańczyć dla przyjemności, towarzyszą im wtedy pozytywne doznania poznawcze, emocjonalne i estetyczne.

Regularne zajęcia tańca są doskonałą formą aktywności fizycznej. Ruch pozytywnie wpływa na rozwój dziecka, poprawia się jego kondycja, giętkość ciała i koordynacja ruchowa. Osoby trenujące nie garbią się. Aktywność fizyczna staje się nawykiem, który towarzyszy także w dorosłym życiu. Dzięki temu taniec zapobiega otyłości u dzieci i problemom zdrowotnym z nią związanym.

Teraz dzięki dostępowi do nowych technologii, badania wykazują, że taniec zwiększa też inteligencję. Istotą inteligencji jest podejmowanie decyzji. To, co nazywamy jasnością umysłu, to nasza zdolność do podejmowania działań, które wymagają podejmowania szybkich decyzji. Właśnie to dzieje się, kiedy dzieci tańczą i przewidują ruchy partnera .W tańcu ważne jest też uczenie się czegoś nowego, czego się jeszcze nie próbowało. Dziecko tańcząc, rzuca wyzwanie swojemu mózgowi i stymuluje tworzenie się nowych połączeń między komórkami, gdyż nowe umiejętności to zapotrzebowanie na ekspansję nerwów wewnątrz Twojego mózgu. Im trudniejsze kroki – tym lepiej! Zmuszają one mózg Twojego dziecka do tworzenia jeszcze większej ilości nowych połączeń neuronowych, a także poprawia ich funkcjonowanie.

Wszystkie występy publiczne podnoszą samoocenę Państwa pociech a taniec uczy jak odnosić sukcesy i jak radzić sobie z porażkami.

Piszemy z nadzieją, że wkradnie się do Państwa świadomość, iż taniec to nie tylko taniec, ALE AŻ TANIEC - to złoty środek do harmonijnego rozwoju naszych dzieci na bardzo wielu płaszczyznach.

  • Barbara Niewiarowska
  • Maria Luty
↑ spis treści ↑

Drodzy Rodzice 5-latków z gr. „F” - TYGRYSKI

Szybko minęło pierwsze półrocze związane z pobytem Waszego dziecka w naszej grupie w przedszkolu. Dbamy o to żeby nie był to czas stracony. Staramy się tworzyć przyjazną atmosferę do wszechstronnego rozwoju naszych podopiecznych.

Otoczenie staramy się organizować tak, by było jak najbardziej inspirujące dzieci i zachęcające do zabawy, nauki, współdziałania. Wszyscy Państwo zainwestowali w karty pracy , gry edukacyjne i inne pomoce do zajęć i zabaw np. materiały plastyczne. Dzięki Państwa wsparciu co miesiąc dzieci oglądają przedstawienie teatralne w wykonaniu profesjonalnych aktorów, często są jego aktywnymi współuczestnikami. Dziękujemy serdecznie za Państwa aktywne uczestnictwo w życiu przedszkola, za zachęcanie dzieci do udziału w konkursach oraz przygotowywania dzieci do przedstawień teatralnych, za zorganizowanie spotkania ze św.Mikołajem, a także sesji zdjęciowej w scenerii świątecznej oraz za udział w akcji „Cała Polska czyta dzieciom” – w szczególności dziękujemy: mamie Kuby, mamie Marcela, mamie Marty oraz mamie Jasia i Hani za przeczytanie ulubionych książek dzieciom.

Z naszej inicjatywy dzieciaki uczą się samodzielności, samodyscypliny, nabierają doświadczeń emocjonalno – społecznych rozwijając inteligencję interpersonalną i intrapersonalną oraz nabierają doświadczeń sensoryczno – motorycznych i poznawczych czyli rozwijają inteligencję werbalną, kinetyczną, matematyczno – logiczną, przyrodniczą i wizualno – przestrzenną.

Jak dzieci wspieramy?

Państwo jako Rodzice z pewnością robicie to co my, ale dodatkowo kochacie dziecko i nie zapominajcie mu o tym mówić, a nawet zachowujcie się tak by mogło to odczuć. Warto rozmawiać o rozstaniach, o tęsknocie, o uprzejmości, złości, dobroci, normach i potrzebach, zasadach i regułach, bezpieczeństwie na drodze i w innych miejscach, o konsekwencjach różnych zachowań, wyborów, o zdrowym jedzeniu, o higienie, o przyrodzie która nas zachwyca, ale czasem jest niebezpieczna, o sztuce, architekturze itp. inspiracjach. Wykorzystujcie nadarzające się okazje do nauki, a także organizujcie własne. Poświęcajcie dziecku swój czas, zainteresowanie a ono nie zawiedzie Waszych oczekiwań będzie rosło zdrowe, mądre, zaradne i będzie Waszą dumą i skarbem najdroższym. Czytajcie dzieciom, chodźcie z nim do kina, teatru i na spacery, grajcie z nim w gry, bawcie się wspólnie, szukajcie wspólnych przyjemności np. w słuchaniu muzyki, tańcach, śpiewie, malowaniu, hodowli zwierząt, roślin itp. Uczcie czerpać radość z ćwiczeń fizycznych. Starajcie się, byście razem z dzieckiem pracowali i wypoczywali, by czuło się ważne i potrzebne.

↑ spis treści ↑

„Cieszymy się, że jesteście z nami”

Drodzy Rodzice,

To już grudzień. Miesiące jesienne obfitowały w wiele ciekawych wydarzeń w naszym przedszkolu. Odbyły się uroczystości bardzo ważne w życiu małego przedszkolaka. Pierwsza z nich odbyła się 23 listopada, gdzie mieliśmy zaszczyt gościć wszystkich zaproszonych rodziców/opiekunów na uroczystym mianowaniu przedszkolaków na „Średniaków” oraz przedstawieniu o „Jesieni”. Nasi 4 i 5 letni wychowankowie mieli zaszczyt odebrać z rąk Pani Dyrektor Iwony Starzyńskiej medale.

Była to również wspaniała okazja, aby Nasza Pani Dyrektor oficjalnie i uroczyście przecięła wstęgę otwarcia naszego Oddziału. Po tak miłym powitaniu, odbyło się również pierwsze Pasowanie. Nasze maluszki z gr. Jabłuszek, Rybek i Jeżyków otrzymali Pasowanie na Przedszkolaków. Akademia obfitowała w wiele niespodzianek przygotowanych przez „nasze pociechy” i ich Panie Nauczycielki. To krótko o naszych nowych wychowankach.

Po minionych miesiącach nasuwają się nam te słowa „Przyjmujemy do przedszkola nie tylko dziecko, przyjmujemy także jego rodzinę.” Uroczystości, zajęcia, wspólne zabawy i głośne czytanie dzieciom to wspaniała okazja zarówno dla dzieci jak i Rodziców do wspólnych spotkań i integrowania się podczas zajęć, zabaw czy „kuchcikowania”, a my przekonujemy się, jak wspaniałych mamy Rodziców. Dziękujemy Państwu za to, że jesteście z nami i „naszymi dziećmi”. Bardzo jest nam miło i cieszymy się z dalszej współpracy.

  • Agnieszka Kiluk
  • Justyna Zawadzka
↑ spis treści ↑

Rodzicu zatrzymaj się na chwilę i przeczytaj!

Tak naprawdę to nie jest list. To garść próśb, pod którymi niejedna nauczycielka by się podpisała…

…Typowy przedszkolny poranek sznur rodziców odprowadza swoje dzieci. Gdy maluchy zakładają kapcie, mamy i tatusiowie ustawiają się w ogonku do pań nauczycielek, by przekazać prośby i uwagi „Proszę dopilnować, aby zjadła całą zupkę” - prosi mama Ani, „Proszę nie nalegać, gdyby nie chciał jeść zupki” - rzuca w biegu tata Kuby. „Dobrze, będziemy pamiętać” - cierpliwie odpowiadają nauczycielki, usiłując zapamiętać wszystkie rodzicielskie rady. Pewnie same chciałyby prosić mamę Ani, Kuby i innych smyków o kilka rzeczy, które bardzo ułatwiłby im pracę - czyli pomogły lepiej opiekować się maluchami. Niestety, one widzą się z nimi w przelocie i często nie wystarcza czasu na dłuższą rozmowę…

Drodzy Rodzice, pozwólmy więc dziś im się wypowiedzieć i przekazać swoje prośby:

A tak w ogóle minął PAŹDZIERNIK. Działo się tak wiele w naszym przedszkolu:

To tylko część wydarzeń z naszego przedszkola. W kolejnych miesiącach czeka na nas również wiele atrakcji i niezapomnianych przygód. Zapraszamy do śledzenia działalności naszej placówki.

  • Emilia Bacławska
  • Izabela Polińska
↑ spis treści ↑

Wrzesień za nami...

Minął pierwszy miesiąc w przedszkolu. Dla wielu z Nas był to pierwszy kontakt z przedszkolem, z liczną grupa rówieśników, z nauczycielami i regułami obowiązującymi w nowym miejscu. Przyznam bywało różnie... ale tylko na początku kilka dni. Wszyscy potrzebujemy czasu na odwagę. Na pewno zastanawialiście się czy dobrze zrobiliście oddając mnie do przedszkola. Chcę Wam powiedzieć, że był to strzał w dziesiątkę. Nie ma nic piękniejszego niż szansa mojego rozwoju wśród rówieśników. Dzięki Wam mogę śmiało stwierdzić, że życie w grupie przedszkolnej to wielka frajda, wspólna przygoda. To radość wspólnych chwil, prac, zabaw. Czasami muszę pogodzić się z tym, że nie zawsze mogę robić to na co mam ochotę, że czasami to „ja proponuję”, a czasami to „ja muszę się dostosować”, że poza mną są inni, -mamo, tato nie obawiajcie się tych sytuacji. Są one po to, abym uczył się coraz więcej o samym sobie i innych, bym uczył się komunikowania z otoczeniem, wybaczania ,życzliwości, radości życia z innymi.

P.s. W tym miesiącu obchodziliśmy dzień Przedszkolaka. Powiem Wam w tajemnicy – fajnie jest być przedszkolakiem! Tyle kolorowych zabawek, ciekawych zajęć, sympatycznych kolegów i koleżanek. I zawsze uśmiechnięte panie, które znają odpowiedzi na wszystkie trudne pytania. Była też u nas pani Policjantka, która rozmawiała z nami o bezpieczeństwie. W formie praktycznej przypomniała podstawowe zasady zachowania się podczas przechodzenia przez jezdnię. Wzięliśmy też udział w akcji „Sprzątanie Świata”, a później było ognisko i piekliśmy pyszne kiełbaski. Wspólnie świętowaliśmy urodzinki naszych rówieśników. Ogólnie to działo się bardzo, bardzo dużo... mnóstwo zabawy, śmiechu, sportu, spacerów, wycieczek i dużo by jeszcze pisać. A i uświadomiłem sobie, że sprzątanie po zabawie, to nie taki diabeł jak go malują.”

Wasze dziecko, które stawia pierwsze kroki w przedszkolu

↑ spis treści ↑

Maj

Drodzy Rodzice!

Maj to jeden z piękniejszych miesięcy w roku. Przyroda budzi się ze snu i wszystko wkoło zaczyna rozkwitać. Słońce coraz dłużej pozostaje na niebie, a dni są cieplejsze. Zmiany, które zachodzą w przyrodzie, to doskonała okazja do tego, by rozwijać dziecięcą ciekawość oraz kształtować umiejętność obserwowania otoczenia oraz dostrzegania, nazywania i opisywania zjawisk zachodzących w otaczającym świecie. Dlatego z nowym przypływem energii ruszyliśmy na wiosenne wędrówki.

Na początku wybraliśmy się w podróż po Polsce. Rozmawialiśmy o tym, co to znaczy być Polakiem. Nawiązaliśmy do legendy o powstaniu Polski i odbyliśmy wirtualną wycieczkę po naszym kraju poznając krainy geograficzne. Korzystaliśmy też z mapy, aby zaznaczyć najważniejsze miasta w Polsce. Dzieci z grupy G kontynuowały wymianę pocztówkową z przedszkolakami z całej Polski i na bieżąco uzupełniały swoją mapkę. Przypomnieliśmy sobie, jakie są nasze symbole narodowe. Wspólnie śpiewaliśmy hymn Polski i wykonywaliśmy flagi. Wiemy, że Polska leży w Europie i jest członkiem Unii Europejskiej. Poznaliśmy flagę i hymn Unii Europejskiej, podróżowaliśmy po różnych krajach naszego kontynentu. Potem wróciliśmy do Warszawy – stolicy Polski. Tu słuchaliśmy legendy o Warsie i Sawie, warszawskiej syrence i złotej kaczce, oglądaliśmy herb i najważniejsze zabytki tego pięknego miasta. Wiemy, jak nazywa się najdłuższa rzeka w Polsce, gdzie znajduje się jej źródło oraz ujście. Z Warszawy przenieśliśmy się do Krakowa – dawnej stolicy Polski. Była okazja do przypomnienia legendy o smoku wawelskim i hejnale mariackim. Zapoznaliśmy się z najważniejszymi zabytkami i symbolami charakterystycznymi dla Krakowa. Tańczyliśmy krakowiaka. W maju słuchaliśmy też muzyki Chopina, naszego najwybitniejszego kompozytora. W trakcie zajęć plastycznych i konstrukcyjnych rozwijaliśmy wyobraźnię, a także zdolność projektowania i planowania pracy. Na zakończenie podróży po Polsce starszaki wzięliśmy udział w quizie wiedzy o naszym kraju.

W drugim i trzecim tygodniu maja grup: A, B, E, D poznawały florę i faunę łąki w czasie wycieczek i zajęć na temat zwierząt i roślin. Łąka była inspiracją dla dzieci z grupy E do organizacji zabaw z matą do kodowania oraz organizacji pleneru malarskiego. Grupy starsze organizowały zabawy badawcze i obserwacje przyrodnicze, a także zbierały materiał przyrodniczy do albumów roślin. Niezwykle ciekawym doświadczeniem było obserwowanie życia owadów. Dowiedzieliśmy się, na czym polega praca entomologa, i poznaliśmy cykl życia motyla. Dzięki temu mogliśmy rozwijać spostrzegawczość oraz myślenie przyczynowo-skutkowe. Naśladując odgłosy, jakie wydają zwierzęta żyjące na łące, ćwiczyliśmy narządy artykulacyjne. Niektóre grupy wybrały się do Muzeum pszczelarstwa, aby bliżej przyjrzeć się pszczołom.

Tematyka przyrodnicza była inspiracja do organizacji wiosennych koncertów, muzykowania, gromadzenia instrumentów do kącika muzycznego. Wiele dniu upłynęło nam pod znakiem koncertów – tych na wiosennej łące i takich, które możemy usłyszeć w filharmonii. W tym czasie bardzo intensywnie pracowaliśmy na rozwojem percepcji słuchowej i wrażliwości muzycznej. Rozmawialiśmy o dźwiękach, które można usłyszeć na łące, bawiliśmy się w dźwiękowe memory, słuchaliśmy muzyki poważnej oraz nagrań odgłosów natury, poznawaliśmy i graliśmy na instrumentach muzycznych, a także organizowaliśmy wiosenne koncerty w grupach. Muzyka stanowiła wspaniałe tło do innych zabaw i aktywności np. zajęć z elementami muzykoterapii w grupie G.

Zwierzęta i rośliny wiosennej łąki były okazją do ćwiczenia umiejętności szacowania, dodawania, odejmowania i porównywania liczebności zbiorów w dostępnym zakresie. W trakcie zabaw ruchowych zamienialiśmy się w nutki skaczące po pięciolinii oraz owady.

W maju grupa G przypomniała zasady zdrowego stylu życia. Była okazja do przypomnienia zasad higieny jamy ustnej, zdrowego odżywiania i aktywności fizycznej. Po raz kolejny grupy: B, C, D, E, F, G wzięły udział w ogólnopolskiej imprezie pod hasłem „Sprintem do maratonu”. Wystartowało 109 dzieci i pokonały dystans 52000 metrów. Po raz kolejny udowodniliśmy, że sport to zdrowie.

Kontynuowaliśmy także udział w zajęciach kulinarnych. Niektóre grupy przygotowały sobie napój izotoniczny przed startem w maratonie. Wspaniałą okazją do rozwijania aktywności w kuchni były Dni rodziny. Dzieci z grupy C poznały tajniki przygotowania lemoniady, przedszkolaki z grupy G przygotowały muffinki, a dzieci z grupy E ciasteczka dla mamy.

Chcecie wiedzieć, co jeszcze przyniósł nam maj? Otóż postanowiliśmy zostać naukowcami i odkryć tajemnice substancji, bez której nie byłoby na ziemi życia – wody. Razem z paniami próbowaliśmy znaleźć odpowiedź na pytania: Ile wody jest na świecie? Kto mieszka w stawie? Skąd się bierze woda w kranie? Jakie pojazdy poruszają się po wodzie? Do czego potrzebna jest woda? W związku z tym przeprowadziliśmy wiele eksperymentów w kąciku naukowca. Wiemy już, że woda występuje w różnych stanach skupienia. Potrafimy pokazać na mapie lub globusie różne rodzaje zbiorników wodnych występujących na Ziemi. Dowiedzieliśmy się, że na naszej planecie jest wiele miejsc, gdzie brakuje wody i panuje susza. Zrozumieliśmy potrzebę oszczędzania wody i postanowiliśmy przygotować plakat, który do tego zachęca. Sprawdzaliśmy, w jaki sposób odbywa się filtrowanie wody w naturalnych warunkach i jakie są zasady działania oczyszczalni ścieków zaprojektowanych przez człowieka.

W tym miesiącu ćwiczyliśmy także umiejętność czytania sylab, wyrazów i zdań. W niektórych grupach zaproszeni rodzice czytali dzieciom bajki. Poznaliśmy ciekawe techniki plastyczne i dzięki temu powstało wiele oryginalnych prac. Doskonaliliśmy również sprawność motoryczną.

Grupa E i G bliżej przyjrzały się książkom poznając tajemnice ich powstawania. Kwiatuszki były w drukarni, aby z bliska przyjrzeć się pracy drukarza. Atrakcją dla dzieci w grupie E była bajka interaktywna, a dla dzieci z grupy G – „szumiące bajki”, które trzeba było zinstrumentalizować. Zajęcia czytelnicze były okazją do stworzenia własnych książeczek oraz ustalenia kodeksu małego czytelnika. W grupie D kontynuowano akcję „Kącik ciekawej książki”, a w grupie G powstała grupowa biblioteczka dla dzieci i rodziców.

Koniec maja przynosi wiele wzruszających chwil. W tym czasie większość przedszkolaków świętuje Dzień Mamy i Taty. Dzieci ze wszystkich grup uczestniczyły w różnych zajęciach w ramach których opowiadały o swoich rodzicach, rodzeństwie. Poznawaliśmy nazwy poszczególnych członków rodziny i uczyliśmy się określać stopnie pokrewieństwa. Staraliśmy się poznać korzenie swojej rodziny i wykonaliśmy drzewa genealogiczne. Każdy mógł opowiedzieć o swoich bliskich, pokazać fotografie i poopowiadać anegdoty z rodzinnego życia. Grupa A i E przygotowały uroczystość z okazji Dnia Matki i Ojca. W tym okresie każde dziecko przygotowało upominki dla mamy i taty. Niektóre grupy, wspólnie z rodzicami, spędziły czas wolny na piknikach. Ale jakich! Piknikach rodzinnych! Zaprosiliśmy rodziców, dziadków, babcie, ciocie, wujków, kuzynów, a nawet sąsiadów. Było mnóstwo zabaw, gier, konkursów i wiele niespodzianek. Miło się spotkać w takim gronie. Właśnie w takich okolicznościach mogliśmy powspominać wszystkie majowe przygody, bo wraz z piknikiem skończył się maj... My się tym jednak nie martwimy, jesteśmy bowiem ciekawi, co przyniesie nam czerwiec.

  • Jolanta Andruszkiewicz
↑ spis treści ↑

Czytajmy dzieciom

książka

Bez względu na to, ile masz zajęć, najważniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić dla przyszłości swego dziecka, oprócz okazywania mu miłości przez przytulanie, jest codzienne głośne czytanie oraz radykalne ograniczenie telewizji.

Jim Trelease

Drodzy Rodzice,

Rodzina odgrywa bardzo ważną rolę w kształtowaniu u dzieci nawyku czytania. Nie zapominajmy, że pierwszy kontakt dziecka z książką ma miejsce właśnie w domu rodzinnym. Przedszkole, szkoła to kolejny etap, w którym możemy utrwalać u małych czytelników zamiłowanie do książek.

O tym, jakie znaczenie mogą mieć dla dzieci książki, musimy pamiętać zarówno my, nauczyciele, jak i Państwo, Rodzice. Nie zapominajmy o korzyściach, które płyną z czytania dzieciom:

10 powodów, dla których warto czytać dziecku książki:

  • Czytanie książek zacieśnia więź uczuciową między rodzicami a dzieckiem. Dziecko wsłuchane jest w głos rodzica, a bliski kontakt daje mu poczucie bezpieczeństwa.
  • Książki rozwijają wyobraźnię dziecka. Po zakończeniu czytania możemy zapytać: Czy wiesz, co wydarzyło się później?
  • Słuchanie bajek rozwija inteligencję dziecka, wzbogaca słownictwo, uczy ładnego budowania zdań i zachęca do samodzielnej nauki czytania.
  • Książki wychowują. Jeżeli dobierzemy odpowiednią lekturę, dzieci będą utożsamiały się z książkowym bohaterem.
  • Książki wyrabiają wrażliwość. Dziecięce problemy opisane w bajkach na pewno poruszą niejedno serduszko.
  • Słuchanie książek odpręża i pozwala przyjemnie spędzić czas. W dziecięcym życiu są momenty, które dobra bajka, przeczytana ciepłym, modulowanym głosem, jest niezastąpiona.
  • Książki rozwijają pasję kolekcjonerską. Wiele wydawnictw proponuje serie książeczek. Czekając na kolejne odcinki przygód bohatera, dziecko rozbudza w sobie ciekawość.
  • Czytanie książek przekazuje nam wiele informacji o dziecku. Niektóre dzieci lubią słuchać ciągle tych samych bajek. Często może to być znak, że coś je nurtuje, niepokoi lub cieszy.
  • Książki porządkują dziecięcy świat. Dzięki bajkowym postaciom dziecku łatwiej jest zrozumieć codzienne sprawy.
  • Książki podpowiadają, jak porozumieć się z rówieśnikami i rodzeństwem. Kłótnia z kolegą, bratem czy siostrą to problem, ale w wielu książkach znajdują się opowieści, które pomogą dziecku sobie z nim poradzić.

Stwórzmy dziecku jego własną biblioteczkę. Niech to będzie półka przeznaczona wyłącznie na książki. Nie musimy kupować drogich książek. Możemy ich poszukać na przykład na kiermaszach. Jeśli chcemy dać dziecku prezent, niech to będzie książka. Na pewno będzie się cieszyło, kiedy przeczyta ją z rodzicem.

Pamiętajmy – nie czytamy nie dlatego, że biedniejemy, lecz biedniejemy dlatego, że nie czytamy. Pamiętajmy również o tym, że istnieją biblioteki, w których na dzieci czeka wiele wspaniałych książek. Czytajmy dzieciom i zróbmy wszystko, aby w przyszłości same czytały.

10 przykazań dla rodziców, którzy chcą, żeby ich dzieci czytały:

  • Rozmawiaj z dzieckiem.
  • Zawsze słuchaj, co dziecko ma ci do powiedzenia.
  • Kup dziecku czasopismo dla maluchów.
  • W księgarni wybieraj książki wspólnie z dzieckiem.
  • Wybierz się ze swoim dzieckiem do biblioteki.
  • Kontroluj, ile czasu dziecko spędza przed telewizorem czy komputerem.
  • Rozwiązuj z dzieckiem krzyżówki, rebusy, zagadki.
  • Stwórz dziecku jego własną biblioteczkę.
  • Czytaj dziecku przynajmniej przez 10 minut dziennie.
  • Pamiętaj, przedszkole ci pomoże.

Szanowni Państwo, pamiętajmy – dzieci, którym od najmłodszych lat czytamy i w których zaszczepiamy miłość do książek, na pewno będą czytać w przyszłości.

↑ spis treści ↑

Jak minęło pierwsze półrocze

Drodzy Rodzice !

Szybko minęło pierwsze półrocze związane z pobytem Waszego dziecka w naszej grupie w przedszkolu. Dbamy o to żeby nie był to czas stracony. Staramy się tworzyć przyjazną atmosferę do wszechstronnego rozwoju naszych podopiecznych.

Otoczenie staramy się organizować tak, by było jak najbardziej inspirujące dzieci i zachęcające do zabawy, nauki, współdziałania. Wszyscy Państwo zainwestowali w karty pracy, gry edukacyjne i inne pomoce do zajęć i zabaw np. materiały plastyczne. Dzięki Państwa wsparciu co miesiąc dzieci oglądają przedstawienie teatralne w wykonaniu profesjonalnych aktorów, często są jego aktywnymi współuczestnikami.

Z naszej inicjatywy dzieciaki uczą się samodzielności, samodyscypliny, nabierają doświadczeń emocjonalno – społecznych rozwijając inteligencję intrapersonalną i interpersonalną oraz nabierają doświadczeń sensoryczno – motorycznych i poznawczych czyli rozwijają inteligencję werbalną, ruchową, matematyczno – logiczną, przyrodniczą i wizualno – przestrzenną i muzyczną.

Jak dzieci wspieramy?

  • Pokazujemy, że są dla nas ważne i mogą na nas polegać, szukać oparcia i jesteśmy po to, by zaspokajać ich potrzeby;
  • Uczymy sprzątania, porządkowania zabawek i przyborów, odpowiedzialności za ład w otoczeniu;
  • Wspólnie z dziećmi organizujemy inspirujące do zabaw i pracy otoczenie;
  • Dajemy osobisty przykład, wprowadzamy w świat bohaterów literackich, organizujemy spotkania z ciekawymi ludźmi, którzy mogą być inspirujący dla dzieci, wychodzimy też na wycieczki poszerzające horyzonty dzieci;
  • Dbamy o bezpieczeństwo i uczymy bezpiecznych zachowań, a także wyznaczamy granice poprzez umowy, kodeksy grupowe, reguły oraz wychowujemy do ogólnie przyjętych wartości;
  • Zachęcamy do nabywania nowych doświadczeń, umiejętności i do poszerzania wiedzy oraz prowadzimy ćwiczenia utrwalające i wykorzystujące nabyte umiejętności i wiedzę;
  • Rozbudzamy apetyt na zdrowie, zdrowe wybory i dbanie o nawyki np. higieniczne;
  • Zainteresowanie przyrodą, kontaktami z rówieśnikami i dorosłymi, ekologią, grami, zabawami i innymi działaniami dzieci jest przez nas pielęgnowane i doceniane tak, by dziecko drążyło temat;
  • Motywujemy do działania i dajemy możliwość odniesienia sukcesu (np. konkursy, gry), uczymy, że na sukces trzeba zapracować i że nie zawsze jest on oczywisty i trzeba umieć znosić porażki.

Państwo jako Rodzice z pewnością robicie to co my, ale dodatkowo kochacie dziecko i nie zapominajcie mu o tym mówić, a nawet zachowujcie się tak by mogło to odczuć. Warto rozmawiać o rozstaniach, o tęsknocie, o uprzejmości, złości, dobroci, normach i potrzebach, zasadach i regułach, bezpieczeństwie na drodze i w innych miejscach, o konsekwencjach różnych zachowań, wyborów, o zdrowym jedzeniu, o higienie, o przyrodzie która nas zachwyca, ale czasem jest niebezpieczna, o sztuce, architekturze itp. inspiracjach. Wykorzystujcie nadarzające się okazje do nauki, a także organizujcie własne. Poświęcajcie dziecku swój czas, zainteresowanie a ono nie zawiedzie Waszych oczekiwań będzie rosło zdrowe, mądre, zaradne i będzie Waszą dumą i skarbem najdroższym. Czytajcie dzieciom, chodźcie z nim do kina, teatru i na spacery, grajcie z nim w gry, bawcie się wspólnie, szukajcie wspólnych przyjemności np. w słuchaniu muzyki, tańcach, śpiewie, malowaniu, hodowli zwierząt, roślin itp. Uczcie czerpać radość z ćwiczeń fizycznych. Starajcie się, byście razem z dzieckiem pracowali i wypoczywali, by czuło się ważne i potrzebne.

P.s. Tata Julki pomógł budując ladę „sklepową”.

↑ spis treści ↑

Rozwój mowy dziecka w wieku przedszkolnym

W okresie przedszkolnym dziecko rozwija możliwości językowe poprzez wzbogacanie zasobu słów, poznawanie i stosowanie form gramatycznych i prowadzenie dialogów.

Należy zwrócić uwagę, że każde dziecko rozwija się indywidualnie. Niektóre dzieci wcześniej zaczynają posługiwać się prawidłową mową we wszystkich jej aspektach, inne trochę później.

Podstawowe wady wymowy

Seplenienie międzyzębowe międzyzębowe to wada wymowy polegająca na wsuwaniu języka między zęby przy wymowie głosek: s,z,c,dz,ś,ź, ć,dź, sz, ż, cz, dż.

Seplenienie boczne można zauważyć, gdy podczas mówienia głosek : s,z,c,dz,ś,ź, ć,dź, sz, ż, cz, dż strumień powietrza uchodzi bokiem, a język ułożony jest niesymetrycznie.

Seplenienie proste występuje, gdy głoski s,z,c, dz,ś,ź, ć,dź, sz, ż, cz, dżsa przez siebie zastępowane.

O reraniu mówimy, gdy dziecko nie wymawia głoski r i jest ona zastępowana przez l lub j.

Niekiedy r wymawiane jest nieprawidłowo: wargowo, tylnojęzykowo, gardłowo( tzw. francuskie r).

Kappacyzm wada wymowy przejawiająca się w zamienianiu głosek k na t oraz g na d.

Zdarza się, że podczas mówienia głoski dźwięczne zastępowane są przez ich bezdźwięczne odpowiedniki i wtedy mówimy o mowie bezdźwięcznej.

Wspieranie rozwoju mowy dziecka

Pierwszym ważnym ćwiczeniem, które w naturalny sposób usprawnia język, wargi, podniebienie i żuchwę jest picie z kubka, jedzenie łyżeczką oraz samodzielne żucie i gryzienie pokarmów, co przyczynia się też do wykształcenia prawidłowego zgryzu i nawyku połykania. Ważne jest zatem wczesne zrezygnowanie z butelek i smoczków.

Częste oczyszczanie nosa z wydzieliny ułatwi dziecku, tak ważny przy mówieniu , oddychanie przez nos, a nie przez usta. Jeśli infekcje z katarem pojawiają się zbyt często, warto znaleźć ich przyczynę, konsultując się z lekarzem laryngologiem lub alergologiem.

Wrażliwość słuchową należy rozwijać poprzez śpiewanie piosenek, zabawy z dźwiękiem i słuchanie spokojnej muzyki. Wzbogacania słownictwa oraz doskonalenia umiejętności budowania zdań dziecko uczy się podczas rozmowy, słuchania bajek, wierszyków, wyliczanek. Rozmowa jest najważniejsza, bowiem rozwija kontakt i buduje więź emocjonalną między rodzicami a dzieckiem.

Przykładowe ćwiczenia warg i języka ułatwiające wymowę głosek: sz, ż, cz, dż

  • Miodowe usta - unoszenie języka nad górną wargę.

    Na górnej wardze połóż kropkę miodu. Staraj się dotknąć jej językiem i zlizać. Przy tym ćwiczeniu język powinien być wąski i wydłużony, a zęby dolne widoczne.

  • Słodki buziak - wysuwanie warg do przodu.

    Zrób dzióbek z warg i wysuń je do przodu, tak jak przy pocałunku. Cmoknij: „cmok”, „cmok”.

  • Czekoladowy lizak - unoszenie języka za górne zęby.

    Posmaruj czekoladą dziąsła za górnymi zębami. Zlizuj czekoladę przy lekko rozchylonych ustach.

  • Pani kaczka - ćwiczenia oddechowe ułatwiające prawidłowe kierowanie strumienia powietrza przy głoskach szumiących.

    Podczas kąpieli możesz zamienić się w kaczkę. Weź słomkę- to jej dziób – i pobaw się tak: „Gotowanie wody” to ulubiona zabawa kaczki. Wydmuchaj powietrze przez słomkę, a zobaczysz, jak w wodzie tworzą się bąbelki. Teraz trzymaj „Dziób” nad wodą i delikatnie dmuchaj. Czy widzisz, jaki dołek powstaje na powierzchni wody?

Życzę wszystkim dzieciom sukcesów i osiągnięcia celu: PIĘKNEJ WYMOWY.

  • Logopeda: Marzanna Bujak
  • Pedagog terapeuta: Urszula Łaszcz
↑ spis treści ↑

Chcę być samodzielny

Kochana Mamo i Tato

Kiedy biegnę do Ciebie cały szczęśliwy i umazany błotem, prawdopodobnie stało się coś bardzo ważnego! Właśnie pokonałem błotnego potwora, odkryłem wyspę na tajemniczym jeziorze, odkryłem, że z błota można budować zamki i że kałuża jest fantastyczną ślizgawką. To jest bardzo ważne dla mojego rozwoju! Chciałem się z Tobą podzielić moim szczęściem i radością.

Lubię w przedszkolu malować farbami, pędzelkiem albo swoimi palcami. Ale czasami zdarzy mi się umazać moje ubranie i nie przejmuję się tym, bo te plamy na ubraniu, to dowód na to, że zrobiłem coś sam – mój pierwszy obraz, który chce ofiarować Tobie – Kochana Mamusiu.

Mamo, Tato chciałbym stawać się samodzielny i uczyć się przy Was. Gdy przyjdziecie po mnie do przedszkola, pozwólcie mi się ubierać samemu. Nie umiem jeszcze wiązać swoich butów ale za to kurtkę, szalik i czapkę nakładam już Sam! I buty też nauczę się niedługo wiązać.

Mamusiu, a gdy zobaczysz dziurę w moich spodniach, to dlatego, że lubimy bawić się w kotka i pieska, bo wiesz, że bardzo lubię te czworonożne zwierzęta. A Majka, moja koleżanka z przedszkola ma kotka w domu i bardzo za nim tęskni, dlatego bawię się z nią w kotka, żeby nie była smutna. Bo jak ja się smucę, to Ty też się ze mną bawisz i za to bardzo Cię kocham.

Twój troszkę już samodzielny

Przedszkolak

P.S. Dziś w przedszkolu byłem dyżurnym i pomagałem Pani i swoim kolegom. Już wiem, że przed obiadem mam umyć ręce i sprzątać zabawki gdy kończę się bawić. Ale Jaś nie chciał dziś zbierać zabawek i pomogłem mu odłożyć je na półeczkę. On tez się niedługo tego nauczy. I gdy Pani mnie pochwaliła, to byłem taki dumny, a wszystkie dzieci biły mi brawo .

↑ spis treści ↑

Tęsknię za Wami

Kochana mamo, kochany tato

Wiem, że gdy ja idę do przedszkola Wy pędzicie szybko do pracy albo załatwiacie mnóstwo ważnych spraw. Często podejmujecie trudne decyzje, czy zostać dłużej w pracy czy biec po mnie do przedszkola. Wiem też, że gdy już przychodzicie chcecie abym szybko się ubierał i nie grymasił, abym był grzeczny i posłuszny. Ja też tego chcę, jednak bardzo tęsknię za Wami.

Dlatego wpadłem na pomysł, że przez takie niegrzeczne zachowanie zwrócę na siebie Waszą uwagę i będę miał Was na wyłączność, że na chwilę odłożycie telefon od ucha, że oderwiecie wzrok od telewizora czy komputera. Chciałbym abyście w codziennej gonitwie nie zapominali o mnie, pytali się jak mi minął dzień, jakie miałem troski i zmartwienia.

Mamo, tato pobaw się ze mną chociaż pół godziny w ciągu dnia, wtedy będziemy mieli czas tylko dla siebie. Może to być na placu zabaw, albo po powrocie do domu, albo przed pójściem spać? Będę mógł Wam opowiedzieć o moim dniu w przedszkolu, o swoich koleżankach i kolegach, będziemy mogli się wspólnie pobawić moimi klockami albo przeczytacie mi bajkę na dobranoc. Pobawmy się w to co lubię, mimo, że to nie do końca się wam podoba, jednak sprawia mi to ogromną frajdę i chcę czuć, że w tej chwili jesteśmy razem i jestem dla was najważniejszy. To jest dla mnie bardzo ważne. Mogę też pomóc Wam w codziennych „dorosłych” czynnościach np. gotowanie, sprzątanie, majsterkowanie, ja to bardzo lubię i przy okazji wiele się uczę.

Obiecuję, że będę mniej marudził, będę grzeczniejszy i z większą cierpliwością będę czekał na nasze wspólne czarodziejskie chwile.

Pozdrawiam Was gorąco

Wasz wspaniały przedszkolak

P.S. Pani w przedszkolu robiła taką fajną masę, podobną do plasteliny, którą można później pomalować farbami. Żeby zrobić taką masę potrzebna jest tylko szklanka mąki, szklanka soli i trochę wody (pół szklanki). To wszystko trzeba razem wymieszać w misce i już gotowe . To naprawdę proste, a jaka fajna jest przy tym zabawa! Zobaczysz mamo jakiego super krokodyla umiem zrobić, albo ulepię serduszko dla Ciebie, a Ty co wyczarujesz?

↑ spis treści ↑
↑ powrót ↑